ناهيد کشاورز را 4 سالی است که می شناسم. آن روزها من تازه به مسائل زنان حساس شده بودم و اولین فعالیت جدی ام در این حوزه را با کمپین مبارزه با خشونت علیه زنان شروع کرده بودم.
یک گروه فیلم ساز پیدا کرده بودیم تا یک مستند درباره آزارهای خیابانی بسازند و دنبال کسی بودم که در این حوزه کار کرده باشد و کمکم کند.
آن وقتها هنوز فعالان زن را زیاد نمی شناختم. رفتم پیش پروین که آن روزها هنوز برایم خانم اردلان بود و او چند نفر را به من معرفی کرد. همه سرشان شلوغ بود و فرصت نداشتند برای پروژه دخترکی که نمی شناختندش، وقت بگذارند. ناهید اما با خوشرویی گفت که کمکم می کند و کمک کرد. آن فیلم هیچ وقت ساخته نشد. من اما در آن نزدیک به ده جلسه ای که با ناهید درباره آزارهای خیابانی بحث می کردم از او بسیار آموختم.
وقتی هم که گفتم می خواهم یک ویژه نامه درباره خشونت علیه زنان برای 8 مارس دربیاورم، هم خودش مطلب نوشت و هم کمکم کرد تا از بچه های مرکز فرهنگی زنان مطلب و کمک مالی بگیرم.
آن روزها من خسته بودم و بی اعتماد. تازه یک فعالیت چند ساله را کنار گذاشته بودم و اعتماد کردن و تن دادن دوباره به کار گروهی برایم سخت بود. ناهید اما با کمی وقت گذاشتن برای دخترکی که هنوز سری پرشور داشت، بذر امید را در دلم پاشاند.
ارتباطم که با مرکز بیشتر شد، ناهید برای ادامه تحصیل به فرانسه رفته بود و ما تازه واردها بودیم و جای خالی ناهید که هر از چند وقت مادر تقی نیا و نوشین و بقیه به یادمان می آوردند.
22 خرداد 84 را ایران بود. برای تعطیلات میان کلاس هایش برگشته بود و مثل همیشه پر از شور و شوق و مهربانی بود و هیجان زده از آن اتفاق بزرگ. چند روز بعدش هم در تجمعی که برای گنجی برگزار شده بود، حسابی کتک خورد و برگشت که درسش را تمام کند.
جایش همچنان خالی بود. خوب یادم است یکبار که نوشین خیلی از کارهای ما نسل پنجمی ها سر ذوق آمده بود، برایمان نوشت که بعد رفتن ناهید (که آن روزها جوان ترین عضو مرکز بوده) چقدر احساس تنهایی می کرده و جای خالی شور و هیجان و مهربانی اش چقدر زیاد بوده و حالا ما فمنیست های نسل پنجمی توانسته ایم کمی از این دلتنگی کم کنیم و او را به آینده امیدوار.
چند وقت بعد بود که ناهید برگشت تا پایان نامه دکترایش را اینجا بنویسد و کم کم شد حلقه ای بین قدیمی ترها و جوانترها . هم طرف اعتماد نسل چهارمی ها و قدیمی ترهای جنبش زنان بود به خاطر تجربه و سوادش و هم ما نسل چهارمی ها و جوان تر ها با او راحت بودیم و می توانستیم وقت و بی وقت سراغش برویم به خاطر شور و ذوقی که برای کار در حوزه زنان دارد.به قول خودش فمنیست نسل «چهار و نیمی» است.
ناهید کشاورز ما حالا زندان است. این سومین باری است که در این چند ماهی که از فرانسه برگشته دارد بازجویی می شود و زندان می رود.به چه جرمی؟ برابری خواهی.
برای اینکه می خواهد بتواند سرپرست فرزندش باشد. که دیه برابر داشته باشد. که حق طلاق داشته باشد. که او را یک آدم نصفه حساب نکنند، که بتواند کار کند، سفر برود، .... خیلی زیاد است اینها؟
اگر ناهید مانده بود فرانسه حالا حتما داشت با خیال راحت روی پایان نامه اش کار می کرد و از این کتابخانه به آن کتابخانه می رفت. ناهید کشاورز اما، می خواهد روی جنبش زنان ایران کار کند و بهایش انگار این است که به جای کتابخانه ها و مراکز پژوهشی بین بازداشتگاه وزرا و بند 209 اوین در رفت و آمد باشد.
از وقتی شنیده ام ناهید و محبوبه را به بند 209 برده اند، همه آن لحظه های سخت و دلگیر دارند جلوی چشمم رژه می روند. خواهرم می پرسد به چه جرمی آنها را گرفته اند و من هیچ جوابی ندارم. حرف زدن با مردم جرم است؟ اینکه به خواهران و برادرانمان بگوییم که این قانون تبعیض آمیز چه بر سر زندگی زنان می آورد جرم است؟ اینکه از مردم بخواهیم اعتراضشان به این قوانین نابرابر را امضا کنند جرم است؟
این بار دیگر چه بهانه ای می خواهید برای دربند کردن خواهرانمان بیاورید؟
نظرات (۲۵)
اینا هیچکاری نمیتونن بکنن.آخه مگه امضا جمع کردن هم جرمه؟! فقط میخوان ایجاد رعب بکنن.
ارسال شده توسط سمانه | ۱۴ فروردین ۱۳۸۶ ۱۰:۵۲ بֽظֽ
ارسال شده در ۱۴ فروردین ۱۳۸۶ ۲۲:۵۲
مرا به خاطر داشته باش.
ارسال شده توسط ماه محو | ۱۴ فروردین ۱۳۸۶ ۱۰:۵۹ بֽظֽ
ارسال شده در ۱۴ فروردین ۱۳۸۶ ۲۲:۵۹
سلام
شاید در نظر اول این بازداشت ها برای ایجاد رعب
و وحشت فعالان جنبش زنان باشد.
اما اگر عمیق تر نگاه کنیم این بازداشت های مکرر
پی در پی نشان از ترس حکومت دارد.
زیرا این مبارزه ی درخواست حقوق مدنی زنان را
نمی توانند در نطفه خفه کنند . چون همگیر شده و حتی
در درون خانواده های پاسدار، اطلاعات& روحانیون و
نهاد های مختلف سرایت کرده و دیگر قادر نیستند با
آن به شکل یک گروه برانداز بیگانه عمل کنند چون از درون درگیر مبارزه هستند.
هر انگ و برچسبی چون تف سر بالاست و بر سر خودشان
می ریزد. و تن دادن به خواسته های زنان یعنی
چندین گام عقب نشینی که در مرام روحانیت و حوزه
و مذهب شیعه وجود ندارد.
پیروزی نزدیک تر از آن است که فکرش را می کنیم.
امیدوارم این فعالان جنبش زنان به زودی آزاد شوند.
ارسال شده توسط موج | ۱۴ فروردین ۱۳۸۶ ۱۱:۳۸ بֽظֽ
ارسال شده در ۱۴ فروردین ۱۳۸۶ ۲۳:۳۸
حتما همینطوره که موج عزیز میگه.فعالان باید مقاومت کنن و روز به روز تعدادشون رو بیشتر کنن. تا همه ملت همصدا بشن.واقعا روزنه های نور و امید رو میتونیم ببینیم.ما هم آماده ایم
ارسال شده توسط سمانه | ۱۴ فروردین ۱۳۸۶ ۱۱:۴۷ بֽظֽ
ارسال شده در ۱۴ فروردین ۱۳۸۶ ۲۳:۴۷
سلام به همگی
مطمئنا بعد از این سختی ها آسانی و آسایش در پیش است.
فقط باید امیدمان را از دست ندهیم. دستگیری و بازداشت ر این شرایط بحرانی مملکت امری عادی است.
اما عکس العمل حاکمیت نسبت به فعالان جنبش زنان
نشان از ترسشان از این جنبش و تاثیر مثبت و گسترده ی این حرکت دارد.
زیرا بسیار خزنده و نرم در میان مردم نفوذ کرده و نظام با بازداشت های مکرر برای این جنبش نا خواسته تبلیغ می کند.
به دنبال هر بازداشت مردم علت را می پرسند و جواب این پرسش همان تبلیغ برای کمپین و اهداف این
حرکت است. و مردم کم کم با حس هم دردی و جلب اعتمادشان به این خواسته زنان تمایل پیدا می کنند.
به نظر می آید آگاهی رسانی مردم و به خصوص زنان
با همین بازداشت ها سرعت گرفتهو در این ایام دیدو
بازدید نقل مجالس خانوادگی شده .
فقط باید صبور بود. و گام های بعدی را بهتر و محکم تر برداریم. موفق و سرفراز باد ایران آزاد و ایرانی آزاد ادندیش اهل عمل.
ارسال شده توسط فرحناز | ۱۴ فروردین ۱۳۸۶ ۱۱:۴۹ بֽظֽ
ارسال شده در ۱۴ فروردین ۱۳۸۶ ۲۳:۴۹
سلام رفیق جانم...بهانه می تراشند و ساقه نیلوفر با تبر می زنند...به امید آزادیشان...
ارسال شده توسط ريحانه حقيقی | ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۶:۴۶ قֽظֽ
ارسال شده در ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۰۶:۴۶
درود بر شما!
مگر تا كنون با دلايلي غير از اقدام عليه امنيت ملي و اخلال در نظم عمومي برده اند؟ مگر كسي قرار است جواب بدهد؟ مگر كسي جواب داده؟ اينان، اين عزيزان دلنشين و محبوب دارند جور سستي بقيه ملت را مي كشند. از اين همه خودسانسوري ملتمون دارم خل مي شم. يهو ياد لوگوي باطبي كه در وبلاگم قرار دادم افتادم كه دلم آشوبي مي شه وقتي سكوت اين همه ملت رو در مقابل اين ضعيف كشي "عمومي!!!!!!!!!!!!!!!!" مي بينم
سربلند باشي رفيق
ارسال شده توسط آرمين | ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۷:۱۷ قֽظֽ
ارسال شده در ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۰۷:۱۷
بازداشتها برای ایجاد ترس و ارعاب میان زنان است و اینکه ما را وادار کنند که فعالیتمان را به درون محافل بسته ببریم و خودمان را سانسور کنیم اول از امضا جمع کردنمان در فضایی مثل مترو جلوگیری می کنند و حالا در پارکها. نباید مرعوب شویم و بگذاریم آنها به هدفشان برسند.به هیچ وجه نباید از فعالیت علنی در مکان عمومی علی رغم همه هزینه هایش عقب نشینی کنیم.
ارسال شده توسط عضو کمپین | ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۹:۲۱ قֽظֽ
ارسال شده در ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۰۹:۲۱
درود!
امیدوارم هر چه زودتر از بند به در آیند و بر گردند به آغوش دوستانشان و خانواده. همه ما نگران آنها هستیم. آنها که راه خود را انتخاب کرده اند و اینجور که نشون می دهند می خواهند تا آخر آن بروند، پس به آن دو بگویید که ما همگام با آنها می آییم. کاشکی به زندان بان هاشان بگویند که ما را نیز در بند کنند زیرا چون آن دو فکر می کنیم.
بدرود.
ارسال شده توسط علی شیرازی | ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۱۰:۴۷ قֽظֽ
ارسال شده در ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۱۰:۴۷
چقد دلم گرفته...
ارسال شده توسط ناشناس | ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۴:۳۸ بֽظֽ
ارسال شده در ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۱۶:۳۸
چقد دلم گرفته...
ارسال شده توسط ناشناس | ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۴:۳۸ بֽظֽ
ارسال شده در ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۱۶:۳۸
دعوت ما را اجابت ميكنيد سركار خانم؟!
ارسال شده توسط شبنم | ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۵:۱۹ بֽظֽ
ارسال شده در ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۱۷:۱۹
ناهید می گفت که به بازجوش گفته: برای یه جامعه شناس بند عمومی تجربه خیلی خوبیه.
امیدارم که با همین روحیه به مبارزه ادامه بده و هر دوشون هر چه زودتر از زندان اوین آزاد شن و به زندان بزرگ تری که همه توش هستیم بیان
ارسال شده توسط sara | ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۵:۴۰ بֽظֽ
ارسال شده در ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۱۷:۴۰
مریم جان بیانیه ی کمپین رو بهتر نیست توی سایت بذارید.به نظر من امضای اس ام اسی و ایمیلی میتونه بهتر باشه.
ارسال شده توسط لی لی | ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۸:۱۱ بֽظֽ
ارسال شده در ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۲۰:۱۱
baba koja ro bayad emza konam? koli sito gashtam
ارسال شده توسط minoo | ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۹:۳۳ بֽظֽ
ارسال شده در ۱۵ فروردین ۱۳۸۶ ۲۱:۳۳
مینو جان بریا امضای بیانیه می توانی به کسی که آن را برایت ایمیل کرده ایمیل بزنی و اسمت را بدهی
ارسال شده توسط حوا | ۱۶ فروردین ۱۳۸۶ ۶:۲۰ قֽظֽ
ارسال شده در ۱۶ فروردین ۱۳۸۶ ۰۶:۲۰
با درود بر شما
به اميد خواندن سرود آزادي
http://yardabestani-1.blogfa.com
ارسال شده توسط علي از يار دبستاني | ۱۶ فروردین ۱۳۸۶ ۸:۳۰ بֽظֽ
ارسال شده در ۱۶ فروردین ۱۳۸۶ ۲۰:۳۰
maryam jan! nahid keshavarz ro man ham az hamun jalasat be yad daram...jalasate filmi ke albate sakhte ham shod garche aghebat be kheir nashod,faghat mitunam begam mota'sefam ziad va omidvaram nahid zudtar raha she va hameye shoma movafagh bashid
ارسال شده توسط samira baradari | ۱۹ فروردین ۱۳۸۶ ۱۱:۲۵ بֽظֽ
ارسال شده در ۱۹ فروردین ۱۳۸۶ ۲۳:۲۵
همه
منتظرن
ارسال شده توسط نسيما | ۲۰ فروردین ۱۳۸۶ ۱۰:۵۷ قֽظֽ
ارسال شده در ۲۰ فروردین ۱۳۸۶ ۱۰:۵۷
سلام مریم جان.سعی کردم باهات تماس بگیرم نشد.
منو با کسایی که اصفهان فعالیت میکنند آشنا کن.اگر کسی نیست فعالیت کنه من اینکارو میکنم.
به من ایمیل بزن.
ارسال شده توسط کیمیا | ۲۰ فروردین ۱۳۸۶ ۱۱:۳۷ قֽظֽ
ارسال شده در ۲۰ فروردین ۱۳۸۶ ۱۱:۳۷
در راستای تلاشهای مردمی پیرامون اعتراض به آبگیری سد سیوند ، نمایندگان مردمی روز چهارشنبه (۲۲/۱/۸۶) از ساعت11 تا 13 برابر سازمان میراث فرهنگی تجمعی آرام خواهندداشت. حضور شما در این تجمع مدنی از بدیهیترین وظایف شهروندی برای پاسداری از یادگارهای فرهنگی است.
نشانی سازمان میراث فرهنگی: خیابان آزادی ، نبش یادگار امام
خواستههای تجمعکنندگان:
1- اعلام رسمی اینکه آیا سازمان میراث فرهنگی مجوز کتبی آبگیری سد سیوند را صادر کرده یا خیر
2- اعلام رسمی اینکه آیا آبگیری سد سیوند شروع شده یا خیر (در پاسخ به شبهههای رسانهای اخیر)
3- اعلام نتایج کامل کاوشهای باستانشناسی در تنگهی بلاغی
4- اعلام زمان دقیق مناظرهی کارشناسی وعده داده شده بین و مسوولان سازمان میراث فرهنگی- وزارت نیرو بانمایندگان تشکلهای مردمی
5- توقف کامل پروژهی سد سیوند
ارسال شده توسط irani | ۲۱ فروردین ۱۳۸۶ ۱:۲۱ قֽظֽ
ارسال شده در ۲۱ فروردین ۱۳۸۶ ۰۱:۲۱
Very nice this blog =)
ارسال شده توسط cigarettes | ۸ مهر ۱۳۸۶ ۱۰:۲۲ قֽظֽ
ارسال شده در ۸ مهر ۱۳۸۶ ۱۰:۲۲
Very nice this blog =)
ارسال شده توسط marlboro | ۱۱ مهر ۱۳۸۶ ۵:۱۳ قֽظֽ
ارسال شده در ۱۱ مهر ۱۳۸۶ ۰۵:۱۳
Very nice this blog =)
ارسال شده توسط camelcigar | ۲۲ آبان ۱۳۸۶ ۰:۱۱ بֽظֽ
ارسال شده در ۲۲ آبان ۱۳۸۶ ۱۲:۱۱
زن ها عامل فساد جامعه
ارسال شده توسط حسين ارين | ۷ تیر ۱۳۸۷ ۰:۰۳ بֽظֽ
ارسال شده در ۷ تیر ۱۳۸۷ ۱۲:۰۳