« سهیلا.......... | صفحه اصلی | اگر همه بخواهیم روز می شود حتما.... »

...

نباید باهاش بجنگم.نباید بترسم ازش.باید چشمهام را ببندم و فقط لذت ببرم. نه!باید چشمهام را باز کنم و فقط لذت ببرم.باید لذت ببرم از داشتنش، از بودنش و زندگی کنم
و یادم باشه:

بهای هر لحظه وجد را
باید با رنج درون پرداخت
به نسبتی سخت و لرز آور
به میزان ان وجد*


*امیلی دیکنسون